ÖLEN İNSAN MI ? İNSANLIK MI ?

Amerika & İsrail , İran savaşının kaçıncı günündeyiz ? 
bir çok  kişi 28 gün , bazıları 30 gün , bazıları da bir ay diyecek
Dikkatinizi çekti mi bilmiyorum ama bir çok kişi ölenlerden veya öldürülenlerden çok petrol , doğal gaz , nükleer enerji , enerji santralleri, petrol tankerleri , füzeler , rampalar , füzelerin menzili , insansız deniz ve hava araçları , bunların kullanım yerleri ve biçimlerini konuşup tartışıyor.
Çok az bir kesim okula düşen bombalar ile ölen kız çocuklarını ,  sokaklara düşen  füzeleri , evlerinde sokaklarında , işyerlerinde öldürülen sayısı bile belirtilmeyen binlerce insandan söz etmiyor.
Hele bazıları “ İran bunu hakketmişti , haksız yere binlerce kişiyi katletti “ laflarını da duyduk. 
Öte yandan bazıları da atılan bombalarla ölen  İsrail liler için “ içimden üzülmek gelmiyor “ bile diyebiliyor.
İran da yönetimi , vatandaşlarına diretilen yaşam biçimini sevmiyor , beğenmiyor olabilirsiniz. Fakat ölen diyemiyoruz ÖLDÜRÜLEN  hatta KATLEDİLEN  halkın ne suçu var ?
Bu savaşta Amerika ile bir olup İran a saldıran , bütün orta doğuyu karıştıran  İsrail yönetiminin sonuçlarına katlanmak zorunda kalan canını kaybeden  halkının  suçu  ne ?
Bence bu savaşta insanlar dan çok insanlık ölmüştür.
Enerjiyi  insan yaşamından öne çıkaran düşünce ölmüştür.
Binlerce kilometre uzaktan gelerek başkalarının yaşamına müdahil olma hakkını kendinde gören “Medeniyet Dediğin Tek Dişi Kalmış Canavar “ ölmüştür.
Savaş devam etse de biraz daha kazansam diyen düşüncenin vicdanı ölmüştür.
Savaş sonrası ganimetten nasıl pay alabilirim diyen aç gözlülerde kalan son insanlık kırıntıları ölmüştür.
Umarım Dünya bu savaşın bitmesi için gayret gösterir de insanlık tekrar hatırlanır .
Ömrünün büyük bir kısmını cephelerde geçiren Atatürk ‘ ün “Savaş zorunlu olmadıkça bir cinayettir “  sözü  sık sık tekrarlanmalı  
“ Yurtta Sulh , Cihanda Sulh “ un anlamı her yaşta ve eğitim düzeyinde anlatılmalı , bütün resmi daireler , yurt dışı temsilcilikleri  ve hatta gümrük kapılarına asılmalıdır.
İnsanca ve kardeşçe bir yaşam ümidi ile.